எம். யூ. லெர்மன்தோவ் "ஃப்யூஜிடிவ்": கவிதையின் ஒரு சிறு சுருக்கம்

காகசஸ் கேட்ட மலை உச்சரிப்பு அடிப்படையில், Lermontov அவரது கவிதை எழுதினார். "ஃப்யூஜிடிவ்" (சுருக்கமான சுருக்கமான கட்டுரையில் கட்டுரை அளிக்கப்படுகிறது) கோழைத்தனம் மற்றும் துரோகி Garun பற்றி ஒரு வேலை உள்ளது, அவர் தனது செர்ரி மற்றும் துப்பாக்கி இழந்து யார் போர்க்களத்தில், அவரது தந்தை மற்றும் சகோதரர்கள் வீசி, அவரது அற்ற வாழ்க்கையை காப்பாற்ற, போரில் இருந்து மலைகளில் தப்பி. இந்த கவிதை 1840 மற்றும் 1841 க்கு இடையில் எழுதப்பட்டது. எழுத்துக்களின் சரியான தேதி பாதுகாக்கப்படவில்லை, ஆனால் இந்த காலக்கட்டத்தில் மைக்கேல் யூரிவீக் காகஸில் இருந்தார், சர்காசியர்களின் பழக்கவழக்கங்களை நன்கு அறிந்திருந்தார், அவரது சொந்த கண்களால் இரத்தக்களரி போர்களைக் கண்டார்.

போர்க்களத்தில் இருந்து தப்பிக்க

யுத்தத்தின் போது, சிராக் அனைவரும் தந்தை மற்றும் இரு சகோதரர்கள் ஹருன் உட்பட, விழுந்தனர். அந்த இளைஞன் உயிருடன் இருந்தான், கொதித்த இரத்தத்தைப் பழிவாங்குவதற்கு பதிலாக, ஓடிவிட்டான். உறவினர்கள் சுதந்திரத்திற்காகவும் கௌரவத்திற்காகவும் இறந்தனர், ஆனால் இது Garun க்கு நன்கு தெரிந்ததே இல்லை, ஏனெனில் அவரது சொந்த வாழ்க்கை மிகவும் முக்கியமானது, அவர் பழிவாங்க வேண்டும் என்று அவர் புரிந்துகொள்கிறார், ஆனால் கடமை மற்றும் அவமானம் பற்றி மறந்து விடுகிறார். மலையேறுபவர்கள் ஒரு பாரம்பரியத்தை வைத்திருந்தனர் - உயிர் பிழைத்தவர்கள் போரில் வீழ்ந்து அடக்கம் செய்யப்பட வேண்டும், எதிரிகளால் அழிக்கப்படுவதை விட்டுவிடாதீர்கள், லர்மினோவ் இதைப் பற்றி அறிந்திருந்தார். "ஃப்யூஜிடிவ்" கவிதையானது, கோழையை வயதுவந்தவர்களை மகிமைப்படுத்தியது, ஏனெனில் சர்காசியர்கள் துணிச்சலான வீரர்களையும் துரோகிகளையும் மறக்கவில்லை.

ஒரு நண்பர் மற்றும் பிரியமானவரின் முரண்

கர்ன், பாறைகளுக்கு இடையில் திருடி, தனது சொந்த கிராமத்திற்கு வந்தார். அவர் சமாதானத்தையும் அமைதியையும் சந்தித்தார், ஏனென்றால் யாரும் அவரைப் போரில் இருந்து திரும்பவில்லை. இளைஞன் பழைய நண்பர் செலிமுடன் தங்குமிடம் கண்டுபிடிக்க முடிவு செய்தார், அவர் எரிமலை மீது போடுகிறார், ஒரு வியாதியுடன் போராடுகிறார், இறந்துவிட்டார், அதனால் அந்நியன் அவரை அடையாளம் காணவில்லை. Garun தன்னை போர் பற்றி கூறினார், அனைத்து இழந்தது, மற்றும் அவர் மட்டுமே பிழைத்து. செலிம் அவரது இறப்பிற்கு முன்னதாக, நற்செய்தியைப் பிரகடனப்படுத்திக் கொண்டார் என நம்பினார், ஆனால் தப்பிப்பிழைத்தவர்களுடனான உரையாடல் அவரைப் போரின் இரத்தத்தை விழித்தெழுந்தது. மயக்கமடைந்த மனிதர் கோழைத்தனத்தைப் பார்த்து அவரை வெளியேற்றினார். அவர் தான் லெர்மனொவ் வேலை பற்றி எழுதுகிறார் .

தப்பிப்பிழைத்தவர் (அவரது கதாபாத்திரங்களின் சுருக்கமான உள்ளடக்கம் அவரது தவறான வழிகாட்டுதல்களை வெளிப்படுத்த முடியவில்லை) மேலும் சென்றது, பின்னர் அவர் தனது காதலியை நினைவு கூர்ந்தார். அந்தப் பெண் இரவும் பகலும் காத்திருந்தாள், கோழைத்தனமாக இருந்தபோதிலும், அவரை ஏற்றுக்கொள்வாள் என்று இளைஞர் நம்பினார். ஹுருன் பழங்கால பாடல் கேட்டவுடன், பிரியமானவர் பாடியதைக் கேட்டதும், நன்கு அறிந்த சக்லேவுக்கு சென்றார். மக்கள் படைப்பாற்றல், "தி ஃப்யூஜிடிவ்" எம். யூ யூ. லெர்மண்டோவில் பயன்படுத்தப்பட்டது. அந்தப் பெண், யுத்தத்திற்கு அழைத்துச் சென்ற இளைஞனைப் பற்றி தைரியமாகச் சொன்னார், எதிரியைக் கொன்று, தனது சொந்த விருப்பத்தை மாற்றியமைக்காத ஒருவன், அவனுடைய எலும்புகள் கூட விலங்குகளால் கடித்ததில்லை. இதைக் கேட்ட ஹரன், காதலரின் வீட்டிலிருந்து வெளியே சென்றார், அவரிடம் மன்னிப்புக் கொடுக்கும் நம்பிக்கை இருந்தது.

இன்க்ளோரியஸ் மரணம்

பெற்றோர் கூட தங்கள் தாய்நாட்டை மன்னிக்க மாட்டார்கள்-லர்மண்டேவ் இதைப் பற்றி எழுதினார். தப்பித்துக்கொள்வது (சுருக்கமான உள்ளடக்கம் உங்களை வேலைக்குத் தெரிந்துகொள்ள உதவுகிறது, ஆனால் அசல் அதை வாசிக்க சிறந்தது) தாயால் ஏற்றுக்கொள்ளப்படும் என்று நம்பப்படுகிறது. அவர் தனது தந்தையின் வீட்டிற்குத் தட்டுகிறார், அதைத் திறக்கிறார். அவரது தாயார் போரிலிருந்து அவரை காத்துக் கொண்டிருக்கிறார், ஆனால் அவர் ஒருவருக்காக காத்திருக்கவில்லை. அவரது கணவர் மற்றும் இரு மகன்கள் கொல்லப்பட்டதை அறிந்து, ஹர்ன் அவர்களுக்காக அவர்களை பழிவாங்கினாரா என்று அந்த பெண் கேட்கிறார். அந்த இளைஞர் இல்லை என்று கூறுகிறார், ஆனால் அவனுடைய தாயை ஆறுதல்படுத்த அவசரப்பட்டு அவளது வயது முதிர்ந்த பிரகாசம். அவர் அத்தகைய மகனை மறுக்கிறார், ஏனென்றால் அவர் குடும்பத்தை அவமானப்படுத்தினார். இரவு முழுவதும் துரதிருஷ்டவசமான மனிதனின் அவமானத்தை நிறுத்திய வரை இரவு முழுவதும் சாளரத்தின் கீழ் கெஞ்சினேன். ஹரன் தன்னைக் கொன்றுவிட்டாரா அல்லது வேறு யாரையாவது தண்டிப்பாரா இல்லையா என்பதை, லர்மண்டேவ் குறிப்பிடுவதில்லை. "ஃப்யூஜிடிவ்" (நாம் இப்போது பணிபுரியும் வேலையின் ஒரு சுருக்கமான சுருக்கம்) - தாயகத்திற்கு அனைத்து கோழைகள் மற்றும் துரோகிகளின் வெட்கக்கேடான மரணத்தின் நினைவூட்டல் ஆனது. கருன் சடலம் கூட கல்லறைக்கு எடுத்துச்செல்லப்படவில்லை, அவரது இரத்தம் யார்டு நாய்களால் தற்கொலை செய்து கொண்டது.