புஷ்கின் கவிஞர்கள்: ஒரு பட்டியல், படைப்புகள்

புஷ்கின் காலத்திய கவிஞர்கள் - இது ரஷ்ய கவிதைகளின் பொற்காலம் என்றும் 1810-1830 வரையிலான கட்டமைப்பால் நிர்ணயிக்கப்படும் இந்த நிகழ்வாகும். (குறிப்பு: பின்வருவன - வெள்ளி வயது - 1894-1929 வரையிலான எல்லைகள் உள்ளன). தங்க ஒளி சூரியன் கொடுக்கப்பட்டால், பின்னர் இரவு சந்திரன் வெள்ளி, ஆனால் இது மற்றொரு கதை, மற்றும் மிகவும் சுவாரசியமான.

இந்த கருத்து என்ன? "புஷ்கின் காலத்தின் கவிஞர்கள்" -இலவசம்? புஷ்கின் இணைந்து பல அற்புதமான பாடலாசிரியர்கள் உருவாக்கியுள்ளனர். ஆனால் இந்த வட்டத்தில் தத்துவார்த்த கருத்துக்கள், சமூக மற்றும் குடிநிலை நிலைப்பாடு, நெறிமுறை மற்றும் அழகியல் நம்பிக்கைகள், அதே இலக்கிய எதிர்ப்பாளர்களுடன் வாதிட்டவர்கள் ஆகியோருடன் பகிர்ந்து கொண்ட ஆவியுலகின் மிகச்சிறந்த வகுப்பினருடன் நெருக்கமாக இருந்த கவிஞர்களை அறிமுகப்படுத்துவதற்கு இந்த வட்டாரத்தில் தருக்கமானது.

புஷ்கின் காலத்தின் கவிஞர்கள்: பட்டியல்

கவிஞர்களின் இந்த பட்டியலை தொகுக்க நீங்கள் மிகவும் கவனமாக அணுக வேண்டும். புஷ்கின், பிட்யூஷ்கோவ் மற்றும் டேவிடோவ், லர்மண்டேவ், போலேஷேவ் மற்றும் கொல்ட்செவ் ஆகியோரை ஏற்கனவே புஷ்கின் பிந்தைய சகாப்தத்திற்கு உட்படுத்த வேண்டும் என்பது அவசியமாக இருந்தால், அவர்கள் ஏற்கனவே கவிதைகளில் வெவ்வேறு பிரச்சனைகள் மற்றும் நோய்களைக் கொண்டுள்ளனர்.

இருப்பினும், பெரும்பாலும் புஷ்கின் காலத்திய கவிஞர்கள் புஷ்கினுடன் வாழ்ந்து, ஒரு காலத்தில் பணிபுரிந்தவர்களாவர் என்று நம்பப்படுகிறது. அவர்கள் ஆவிக்குரியவர்களாகவும், இலக்கியக் கண்ணோட்டத்தில் பெரிய கவிஞருடனும் எவ்வளவு நெருக்கமாக இருந்தார்களோ அதுவே முக்கியமானது, அவர்கள் ஒரே சமயத்தில் கவிதைகளில் ஈடுபட்டிருந்தார்கள், தொடர்ந்து தங்கள் திறன்களை மேம்படுத்துவதும், ஒருவருக்கொருவர் கற்றுக்கொள்வதும்தான்.

புஷ்கின் காலத்தின் கவிஞர்கள் யார்? இந்த பட்டியல் நிச்சயமாக VA Zhukovsky போன்ற படைப்புகளை தொடங்க வேண்டும் (ஸ்விட்லானா, Morye, Lyudmila, Lesnoy டார், Vecher), KN Batiushkov (கனவு, பி.ஏ. விஜெஸ்ஸ்கி ("இம்மார்டல் ஃப்ளவர்", "வில்லியம் ஆஃப் பியர்ஸ்", "தி வில்லேஜ் சர்ச்", "தி கிங் ஆஃப் பீஸ்"), "," நல்ல மனிதர்கள் "), டி.வி. டேவிடோவ் (போகோமொல்கா, போரோடினோ களம், ஹுசார் காஃப்சேஷன், மை சாங், விஸ்டம், ஐ லவ் யு சோ ..., சிஜ் ரோஸ் "), எஃப்.என். கிளின்கா (" புஷ்கின்ஸ் பியோடிக் ஆயுகில் "," போஸோடினோவின் போர் பற்றிய கட்டுரை "," வேலை, இலவசம் ("ரோசெலியாவுக்கு", "என் சகோதரிக்கு", "தி ஃபால் ஆஃப் லீவ்ஸ்," "எ மெஸ்ஸி டு தி ஃபார்மர்ஸ்"), பி.ஏ. கேட்டீன் நடாஷா, கொலைகாரன், லெசிஹி, ஓல்கா, அன்ட்ரோசேக்) மற்றும் பிறர் ஏற்கனவே எழுத்தாளர்கள், மற்றும் புஷ்கன் தன்னை விட வயது மற்றும் அனுபவம் மிகவும் வயதானவர்கள் இருந்தன மற்றவர்கள். இருப்பினும், அவரை அறிந்த பிறகு, அவர்கள் அனைவரும் சக்திவாய்ந்த செல்வாக்கை உணர்ந்தனர்;

தங்க வயதில் கவிதைகளின் மிக பரவலான மற்றும் பிரபலமான தீம் நட்பு செய்திகளாக இருந்தது. புஷ்கின் கவிஞர்களான பியூஷுஸ்கோவ் மற்றும் டுயூகோவ்ஸ்கி ஆகியோர் அவருடைய ஆசிரியர்களைக் கருத்தில் கொண்டனர், அவளுடைய முன்னோர்கள் இருந்தனர், ஆனால் இந்த வகையான கவிதை புஷ்கின் முழுமையானதும் தொடர்ந்தும் இருந்தது. அலெக்ஸாண்டர் செர்ஜேயேவிச் பசியஸ்ஸ்கோவை நேசித்தார், அவரை "ஒரு விரைவான சிந்தனை தத்துவவாதி" என்றும் "பார்னஸ்ஸிய மகிழ்ச்சியடைந்த ஸ்லாட்" என்று அழைத்தார், ஏனென்றால் பசியஸ்ஸ்கோவின் கவிதைகள் யூபொனி அல்லது இன்னும் சிறப்பாக, இசை ஒலி மூலம் வேறுபடுகின்றன. அவர் அசாதாரணமான அனுதாபத்தோடு தாக்கினார், அங்கு மெய் "சி" மீண்டும் கூறுகிறது: "வசந்த காலத்தில் மகிழ்ச்சி அதிகரிக்கிறது"; "இன்னும் அழகான வசந்தம்", முதலியன

பள்ளி மாணவர்கள்-லிசியம் மாணவர்கள்

பின்னர் இந்த பட்டியலில் அவருடைய வகுப்புத் தோழர்கள் மற்றும் நெருங்கிய நண்பர்களையும் சேர்த்துக் கொள்ள வேண்டும்: வி.கே. கௌசல்பேக்கர் (கிரிபாயிடோவ், பைட் மரணம், அர்கிவியன், 1829, ரஷ்ய கவிஞர்களின் விதி) ஏ.ஏ. டெல்விக் ("ஏ. புஷ்கின்", "ட்ரெயர்ஸ் ஆஃப் லவ்", "சோனட்", "எபிலோக்") மற்றும் எ.டி. இல்லிக்கேவ்ஸ்கி (ஹோப், அக்டோபர் 19, மூன்று குருட்டு, வேடிக்கை மற்றும் காரணம் "," மேசன் மற்றும் தச்சு "). வழியில், புஷ்கின் அவரது உண்மையான கவர்ச்சிக்கு "ஒரு நகைச்சுவையாளர் நண்பர்", "நண்பன் மற்றும் எதிரி" என்று அழைத்தார், ஏனெனில் அவர் உண்மையில் கவிதைகளில் அவரது முக்கிய போட்டியாளராகக் கருதப்பட்டார்.

அவரது வாழ்நாளின் பல்வேறு காலங்களில் பெரும் கவிஞரை சந்தித்த இந்த பட்டியலில் சமகாலத்தவர்கள் இருந்தனர், மற்றும், நிச்சயமாக, அவரது சொந்த திறமை மற்றும் திறமைக்கு நன்றி, அவர்கள் இன்னும் இலக்கிய கலையில் தங்கள் வழியை கண்டுபிடித்தனர். இது ஈ.எம். யாசிகோவ் ("புயல்", "வசந்தம்", "ஆஸ் புஷ்கின்", "திரிகோஸ்கோய்", "காலை"), ஈ.ஏ. பாரட்டின்கி ("அச்சில்லஸ்", "மூஸ்", "நீர்வீழ்ச்சி") . அவற்றின் படைப்பு பாதைகள் நெருக்கமாக வரையப்பட்டிருந்தன, அவை புஷ்கின் உடன் முரண்படுகின்றன.

இந்த பட்டியலில் இன்னும் ஒரு குழுவை சேர்க்க முடியும் - அவர்கள் மிகச்சிறந்த திறமை கொண்டவர்களாக உள்ளனர், ஆனால் புஷ்கின் மேதையின் சக்திவாய்ந்த செல்வாக்கையும், கவர்ச்சியையும் அனுபவித்தவர்கள், அவர்கள் எளிதில் கருப்பொருள்கள் மற்றும் எளிமையான, தெளிவான கவிதை பாணியை மாற்றியமைத்தனர். இது KF Ryleev (இவான் சூசன், Ermak இறப்பு, Demetrius நடிகர்), FA Tumansky (பர்டீ, Elegia, Rodina), VI Tumansky (Odessa ("லோன்லிம்", "வெள்ளை பக்கங்கள்", "தி கோஸ்ட்", "மை ஓல்ட் வுமன்"), டி.பீ. ஓஸ்நோவிஷின் ("தி ரெட்", "தி ரௌத்", " "நபி இரகசியம்", "தி பொய்யான பேய்", "திமா"), AI போடோலின்ஸ்கி ("தி லாட்", "போர்ட்ரேட்", "பாடம்", "ஸ்டார்")

போலிகள்

இந்த பட்டியலில் பெரும் மேதை (PA பட்னேவ், எம்.டி. டெலரு, வி.என்.ஷ்சஸ்ட்னி, ஏஏ ஷிஷ்கோவ், ஈ.எஃப். ரோசன்) கவிதைத் திறமையால் அடிபணிந்தவர்கள் போலீஸார் மற்றும் புஷ்கின் எபிஜன்கள் இருந்தன. .

பொதுவாக, புஷ்கின் காலத்தின் கவிஞர்களே குறிப்பிட்டுள்ள அனைத்து பெயர்களும். இருப்பினும், டேவிடோவ் புஷ்கின் மூத்த தந்தை, இந்த பட்டியலில் கௌரவமிக்க இடம். புஷ்கின் அவரது கவிதை படைப்புகளை மிகவும் மதிப்பிட்டார், மேலும் பிரபலமாக "திருப்ப" கவிதைகளை கற்றுக்கொண்டார்.

ஹுஸார் டேவிடோவ் ஒரு தனிப்பட்ட மற்றும் மிகவும் அசல் கவிதை குரல் கொண்டிருந்தார். ஒரு தைரியமான மற்றும் பொறுப்பற்ற, நகைச்சுவையான, துள்ளல் மற்றும் கே கவி கவிதை, ஒரு கவிஞர்-சட்டை இலக்கிய முகமூடி போட்டு அவர் வழக்கமான சரணாலயம் மற்றும் அலங்காரத்தை உடைக்க தயங்கவில்லை, அவர் வெறுமனே ஒரு ஏமாற்று நடத்தை வார்த்தைகளை எளிமை மற்றும் நேர்மை விரும்பப்படுகிறது, அவர் சலிப்படைய இருந்து .

ஹுஸார் கவிஞர்

உண்மையில், தேவதூதர்களிடமிருந்து புஷ்கின் காலத்தின் கவிஞர்கள் இருந்தனர். டேவிடோவ் டெனிஸ் வாஸ்லியேவிச் பலமிக்க வீரர்களில் எந்தவொரு சச்சரவுக்கும் தயாராக இருந்தார், மற்றும் போர்களை "சுதந்திரமான விழிப்புணர்வு" அவர் தொழில் மற்றும் ஊழியர்கள், மாநில மற்றும் பயிற்சி ஒவ்வொரு வகையான பொறுத்து கொள்ளவில்லை. அவர் எப்போதும், குறுகிய ஓய்வு நேரத்தில் கூட, அவரது முன் தந்தையின் மற்றும் இராணுவ கடமை பற்றி மறந்துவிடவில்லை. அவரது கவிதை அதன் சொந்த வழியில் தனித்துவமானது, அது போர்களில் துவங்கியது, பிரச்சாரங்கள் மற்றும் போர்களில் இடையே இடைவெளிகள், இந்த அவர் பெருமை இருந்தது.

புஷ்கின் காலத்தின் கவிஞர்கள் மிகவும் அசலானவை. டேவிடோவ் டெனிஸ் வாஸ்லிவிச்சின் ஒரு முகமூடியைக் கவரும் ஒரு கசப்பான கதாபாத்திரத்தையும் ராத்திரியையும் முயற்சி செய்தார், அதனால் அவருடன் இணைந்திருப்பது போலவே அவர் அதை சுடவில்லை.

அவரது பாடல்களில் "ஹுஸார்" பாடல்கள், நையாண்டி கவிதைகள் மற்றும் எலுமிச்சை காதல், அவர் ஒரு புதிய வகை ஹீரோவை உருவாக்கினார் - ஒரு போர்வீரன்-தேசபக்தி, சுதந்திரமான அன்பு, செயலில், திறந்த மனதுடையவர்.

விஷஸ்மஸ்கி புஷ்கின் காலத்திய ஒரு கவிஞர்

தலைப்பை தொடர்ந்து, புஷ்கின் மிகவும் மதிக்கப்பட்டு, Vyazemsky மிகவும் மரியாதை என்று குறிப்பிட்டுள்ளார். அவர் நவீனத்துவத்தின் கூர்மையான மற்றும் சரியான உணர்வு இயல்பிலேயே உள்ளார்ந்ததாக இருந்தது என்று அவருக்கு தோன்றியது. அவர் விசித்திரமான அறிவார்ந்த அறிவியலாளராக இருந்தார்.

கூடுதலாக, Vyazemsky ரஷியன் ரொமாண்டிசத்தின் ஒரு கடைபிடித்த மற்றும் தத்துவவாதி. ஆனால் அவருடைய எழுத்துக்களில் அவர் தர்க்க ரீதியான கருத்துக்களைப் பெற விரும்பினார், இது சில வறட்சியைக் கொடுத்தது மற்றும் உணர்ச்சி-காதல் மனநிலையை சிறிது மூடி மறைத்தது. அவரது கவிதை கலாச்சாரம் புஷ்கின் மிகவும் ஒத்ததாக இருந்தது. Vyazemsky தன்னை பதினெட்டாம் நூற்றாண்டின் வாரிசாக கருதினார், வால்ட்டேர் போன்ற பிரஞ்சு தத்துவவாதிகளின் ஆர்வலராக இருந்தவர், அறிவொளியின் புத்திசாலி வயதைப் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தினார்.

பியோத்ர் ஆன்ரிவிவிவ் விஜெஸ்ஸ்கி ஒரு கவிஞனாக அறிவொளி மற்றும் காரணத்திற்கான அவரது அன்பின் காரணமாக உருவாக்கப்பட்டது, அவர் தாராளவாதத்தால் ஈர்க்கப்பட்டார், அவர் ஒரு சுதந்திரமானவராக இருந்தார், பயனுள்ள சிவில் மற்றும் மாநில செயல்பாட்டிற்காக போராடினார். இருப்பினும், அவரது பணியில் அவர் கன்சர்வேடிவ் மற்றும் பெரும்பாலான அனைத்து கவிதை பாரம்பரிய வடிவங்கள் நோக்கி ஈர்த்தது - சுதந்திரம் அன்பான ஆடைகள், ஒரு நட்பு செய்தி, மெலானோலிக் elegies, கதைகள், நீதிக்கதைகள், epigrams, நையாண்டி மற்றும் வேலைநிறுத்தம்.

ஏ. டெல்விக்

புஷ்கின் சகாப்தத்தின் கவிஞர்களில் ஒருவர் Anton Antonovich Delvig ஆவார், அவர் Vyazemsky போலல்லாமல், அவரது ரகசியம் வாதத்தை கிளாசிக்கல் வகைகளில் அணிந்துள்ளார். அவர் பண்டைய, ரோமன் மற்றும் பண்டைய கிரேக்கம், கவிதை பரிமாணங்களை பயன்படுத்தினார் மற்றும் அவரது கவிதை பாணியில் ஒரு வகை தேர்வு. உதாரணமாக, உதாரணமாக, ஒரு கதையின் நடவடிக்கை ஒரு மெல்லிய மௌனத்தில் நடக்கும். அவரது பாடல் வரிகளுடனான ஹீரோக்கள் தங்கள் உணர்ச்சிகளையும் ஆசைகளையும் மாற்றாத முழு மனிதர்களே. அவரது சிறந்த கவிதைகளில் ஒன்று "ஐடில்" என்று அழைக்கப்படுகிறது. இங்கே அவர் இரண்டு இளைஞர்கள் அழகான காதல் பற்றி பேசுகிறார், அவர்கள் எப்போதும் ஒருவருக்கொருவர் வைத்து. அவரது பாடல் வரிகளில், அவர் இந்த உயர்ந்த உணர்வுகளை முழுமை, ஆழம் மற்றும் பிரபுத்துவங்களை வெளிப்படுத்த முடிந்தது. இயற்கை மற்றும் அவர்களுடன் அனுதாபம் கொண்ட கடவுள்கள், மற்றும் ஹீரோக்கள் இறந்தபோதும் கூட, உயர் அதிகாரங்கள் தங்கள் அன்பின் சுடர் பாதுகாக்கப்படுகின்றன.

டெல்விக் படைப்புகள் படிக்கும்போது, அவர் ரொமாண்டிக் காலகட்டத்தில் தோன்றிய தாமதமான காவியவாதி என்று தோன்றலாம் (இது அவரது பாணி, அளவு மற்றும் வகையால் பரிந்துரைக்கப்படுகிறது, கிளாசிக்காரர்களிடமிருந்து துல்லியமாக எடுத்துக் கொள்ளப்படுகிறது). ஆனால் அது அவர்களுக்குக் குறிக்கப்படவில்லை. டெல்விக் ஒரு உண்மையான காதல், நீண்ட இழந்த பழங்காலத்தில் ஐந்து ஏக்கத்துடன், பாரம்பரிய ஒற்றுமை மற்றும் ஒற்றுமை என்று வழக்கமான உலக படி.

அவர் ஒரு நவீன சமுதாயத்தில் ஏமாற்றமடைந்திருக்கிறார், அங்கு ஏற்கனவே நீண்டகாலமாக உண்மையான அன்பும் நட்பும் இல்லை, ஒரு நபர் சமுதாயத்துடன் சண்டையிடுவதை உணருகிறார், எதிர்காலத்தைப் பயப்படுகிறார். டெல்விக் பொற்காலம் இறுதியில் துக்கம் இந்த வகை சோகம் அன்னிய வகை அறிமுகப்படுத்தப்பட்டது.

இந்த விஷயத்தில் புஷ்கின் டெல்விக் உடன் உடன்பட்டார், அவர் ஒற்றுமையாகவும் அழகாகவும் விரைவில் அல்லது பின்னர் அழிந்துபோகிறார் என்றும் புரிந்துகொள்கிறார், ஆனால் பின்னர் முற்றிலும் வித்தியாசமான வடிவத்தில் மட்டுமே திரும்புவார். துயரமும் துயரமும், மனக்கவலைகளும் துக்கமும், எல்லா அழகான காரியங்களைப் போலவே, இவ்வுலகில் தற்காலிக விருந்தாளிகளாக இருக்கின்றன, ஆனாலும், என்றென்றும் அதிகாரமுமில்லை.

பொற்காலம் என்று அழைக்கப்படும் ஒரு மகத்தான கிரீடம் புஷ்கின் காலத்தின் கவிஞர்களால் குறிக்கப்படுகிறது. டெல்விக் மற்றொரு விலைமதிப்பற்ற அலங்காரமாக உள்ளது.

என். எம். யசிகோவ்

மனிதனின் காதல் சுதந்திரத்தின் மனநிலையைப் பற்றி எழுதிய நிக்கோலாய் மிஹைலொயோவிச் யசிகோவின் கவிதைதான் தொனியில் மிக வித்தியாசமாக இருந்தது. அவர் அவளது கட்டுப்பாடில்லாமல் நம்பினார், அதனால் ஆனந்தமாகவும், கவனமாகவும் வாழ்ந்தார். மொழிகள் - புஷ்கின் காலத்தின் கவிஞர், உயிருக்கு நேசித்தவர் மற்றும் அதன் அனைத்து வெளிப்பாடுகளிலும் அதன் குமிழியில் எப்பொழுதும் மகிழ்ச்சி அடைந்தவர். இத்தகைய அணுகுமுறை தத்துவார்த்த அல்லது அரசியல் கருத்துக்களை நம்பியிருக்கவில்லை, அது பொறுப்பற்றது. மொழிகள் பகுப்பாய்வு செய்யவில்லை மற்றும் புரிந்து கொள்ள முயற்சி செய்யவில்லை. அவரது பாடல் வரிகள் மனிதனின் இயல்பை ஒரு இறையாண்மை மற்றும் சுதந்திரமாக இருப்பது நோக்கமாகக் கொண்டிருந்தன. அவரது படைப்புகள் சில, எனினும், சில சோகம் மற்றும் சோகம் சீட்டு, ஆனால் இது மிகவும் அரிதானது, போன்ற வழக்குகள் மொழியில் தனிமைப்படுத்தப்பட்ட. ஆத்மாவின் இந்த நிலைமைகள் பயமுறுத்தும், எளிதில் சுறுசுறுப்பாகவும், போதியளவு சமாளிக்கவும் இல்லை.

இந்த எழுத்தாளரின் கவிதை உரையில் மிக தெளிவான மற்றும் உற்சாகமான அரசு, ஒரு உற்சாகமான மனநிலையையும் பெரும் மகிழ்ச்சியையும் வெளிப்படுத்தியது. அதன் மையப் பாடல்கள் - பாடல்கள் மற்றும் புகழ். எந்தவொரு வகையிலும், அது ஒரு கதாபாத்திரமாகவோ அல்லது ஒரு பாடல்வாகவோ, ஒரு காதல் அல்லது ஒரு செய்தியாகவோ, ஒரு கீதமாகவோ அல்லது ஒரு த்ரிமிம்ப் மொழியாகவோ மொழிபெயர்க்கப்படலாம். அவற்றில் அவசியம் மகிழ்ச்சியும் மகிழ்ச்சியும் நிறைந்திருக்கும்.

ஆத்மாவின் மகிழ்ச்சியாக இந்த காதல் சுதந்திரத்தை வெளிப்படையாக எப்படி வெளிப்படுத்துவது என்பதை அறிய, Yazykov புஷ்கின் திரும்பினார், அவரது கவிதை ஸ்டைலிஸ்ட்டை முழுமையாகக் கொண்டு வர உதவியது. மொழியியல் கவிதைகள் தடைகளை இல்லாமல் ஊற்றின, வார்த்தைகள், ஒருவருக்கொருவர் ஊடுருவி, கவிதை காலத்தை மாற்றியமைத்தன, முடிவில்லாமல் தனது வேலையை விரிவாக்க முடியும். ஒரு உதாரணம் செய்தி "D. வி டேவிடோவ். "

ஈ. ஏ. பாரட்டின்கிசை

சமகாலத்தவர்களுடைய சிந்தனைகளின் மனோபாவத்தை அவர்கள் மறுதலித்திருந்தால், மற்றொரு கவிஞரான பாராட்டன்ஸ்ஸ்கியில், வாசகர்கள் தங்கள் உபரிகளை திருப்திப்படுத்தவில்லை.

எவ்கேனி ஆப்ராமோவிச் பாராட்டன்ஸ்ஸ்கியின் படைப்புகளில் நுழைவது, முதன்மையானது புஷ்கின் பின்னர் இது அவரது தலைமுறையின் ஆழ்ந்த கவிஞர், Zhukovsky மற்றும் Batyushkov க்குப் பிறகு வந்த இலக்கியத்திற்கு வந்ததைக் குறிக்க வேண்டும். அவரது கவிதைகளில் பெரும்பாலும் நாகரீக மற்றும் கவிதைகள் ஆதிக்கம் செலுத்துகின்றன. அவர் ஒரு சிறந்த கவிஞர்-எலிஜியாக் போன்ற ரஷ்ய கவிதைக்கு சென்றார்.

புஷ்கின் காலத்தின் கவிஞர்கள் தங்கள் படைப்பாற்றல் நோக்கங்களில் மிகவும் வித்தியாசமாக இருந்தனர். பாராட்டன்ஸ்ஸ்கி அவரது சக ஊழியர்களிடமிருந்து Zhukovsky மற்றும் Batiushkov பேனாவில் மிகவும் வித்தியாசமாக இருந்தார், அவர் எப்போதும் சிறந்தவர் என்று நம்பினார். Zhukovsky நித்திய மகிழ்ச்சி பிறகு வாழ்வு மக்கள் காத்திருக்கும் மற்றும் அவர்கள் அமைதி, அமைதி மற்றும் காதல் என்று அங்கு உள்ளது என்று உறுதியாக இருந்தது. Batyushkov, அவரது "சிறிய தத்துவம்" பின்னர், அவர் மனிதன் ஒரு அமைதியான தனிமையான வாழ்க்கை மற்றும் காதல் பிறந்தார் என்று சுட்டிக்காட்டினார், ஒருமுறை விபத்தில் மற்றும் உடனடியாக மதத்தில் இரட்சிப்பின் பெற தொடங்கியது.

ஆனால் பாராட்டின்கி எல்லாவற்றிலும் ஏமாற்றமடைந்தார், பூமியில் சமாதானத்திற்கு இணங்கவில்லை, பரலோகத்தில் தனியாக இருந்தார், மேலும் "இங்கே" மற்றும் "அங்கே" மகிழ்ச்சியையும் சந்தேகத்தையும் சந்தித்தார். அவரது கருத்துப்படி, ஒரு நபர் பிரிக்கப்பட்டு, தொடக்கத்தில் இருந்து கிழிந்திருப்பதுடன், அவரது ஆத்மாவோ அல்லது அவரைச் சுற்றியுள்ள உலகத்தோடும் இணக்கமாக இருக்க முடியாது. உலக ஒழுங்கின் விதி இதுவே என்று அவர் நம்பினார்.

Baratynsky மிகவும் சுவாரசியமாக மனித உடல் மரண மற்றும் பூமியில் இணைக்கப்பட்டுள்ளது, மற்றும் ஆன்மா தொடர்ந்து வானத்தில் கிழிந்த, மற்றும் அது அழியா என்பது உண்மையில் பிரதிபலிக்கிறது. ஆனால் பெரும்பாலும் ஆத்மா பூமிக்குரிய அனுபவங்களை எதிர்த்து நிற்கவில்லை, உடலுக்கு முன் இறந்து விட்டது, உடலும் உடலையும் இழந்து, காரணமற்ற உணர்வையும், அதனால் அர்த்தமற்றது. மனிதனுக்கு உணர்ச்சி உண்டாகி, முழுமையாய் வாழ்கிறான், ஆனால் வாழ்க்கையில் தன்னை மிக குறுகிய கால கட்டத்தில் பிழிக்கிறான் என்று அவன் நினைத்தான்.

இந்த முரண்பாடுகள் அனைத்தையும் மறைந்துவிடாது, ரத்து செய்யப்படவோ, ஒப்புரவு செய்யவோ முடியாது, ஏனென்றால் அது சட்டம். Baratynsky ஒரு சந்தேகம், அவர் அவனை பற்றி நினைத்து, அனைத்து எழுகிறது என்று ஏமாற்றம் உணர்வு பற்றி மிகவும் கவலை இல்லை. ஒரு நபருக்கு துன்பம் ஏற்படுவது தவிர்க்க முடியாதது என அவர் நினைக்கிறார்.

பராடின்ஸ்கி சமகாலத்தவர்களின் வேலைகளில் திறமையான கவிஞரான புஷ்கின் பள்ளியைக் கண்டார். ஆனால் பின்னர் அவரது பணி விமர்சனத்தை புரிந்து கொள்ளவில்லை. ஆனால் ரஷ்யன் குறியீடாளர்கள் ஒரு பெரிய மற்றும் சுயாதீனமான பாடலாசிரியராகக் கருதப்பட்டனர், கவிதை வரிகளை மொழிபெயர்ப்பதில் ஆழமாகவும் கடினமாகவும் விளங்கிக் கொள்ள முயன்றனர்.

மதிப்புகள்

புஷ்கின் நேரம், கவிஞர்கள் எப்போதும் அமைதி மற்றும் ஒற்றுமை ஒரு சூழ்நிலையில் வேலை செய்யவில்லை. அவர்களது இலக்கிய விவாதங்கள் பெரும்பாலும் கூர்மையாகவும், வெறுப்பாகவும், ஒத்திசைவாகவும் நடந்துள்ளன, விவாதங்களில் விவாதங்களில் விவாதங்கள் அடிக்கடி அடிக்கடி எதிரிகளின் சுய மரியாதையை காயப்படுத்தியது.

வெளிப்படையாக, இலக்கிய வாழ்க்கையில் சில சிக்கல்கள் இருந்தன, ஆனால் அதே நேரத்தில் புஷ்கின் காலம் என்று அழைக்கப்படுபவரின் கவிதை விரைவாக வளர்ந்தது மற்றும் உயர்ந்த கலாச்சாரத்தை அடைந்தது. நிச்சயமாக, அவர் முதன்மையாக புஷ்கின், ஆழமாக, ஒரு சிறந்த மட்டத்தில், கவிதைகளை உருவாக்கும் ரஷ்ய நுட்பத்தை புரிந்துகொண்டு, கவிதை வார்த்தைகளை புரிந்துகொள்ள முடியாத தன்மைக்கு கொண்டு வந்தார்.

புஷ்கின் நேரம் கவிஞர்கள் எங்களுக்கு ரஷ்ய இலக்கியத்தின் தங்க வயதை திறந்து விட்டது , இது உள்நாட்டு அருங்காட்சியகத்தின் பிரகாசமான படைப்பு விமானத்தின் ஒரு மிகப்பெரிய காலப்பகுதியாக இருந்தது. இப்போது அவர்கள் அற்புதமான உழைப்பை அனுபவிக்க வாய்ப்பு உள்ளது.

முடிவுக்கு

நிச்சயமாக, புஷ்கின் ரஷ்ய கவிதை மொழியின் தேர்ச்சிக்கு மட்டுமல்லாமல், அவர் வானில் சூரியனைப் பிரகாசிக்கச் செய்தார், இது எங்கள் பிரபஞ்ச அமைப்புக்கு பிற பிரகாசமான மற்றும் பரவலான, நன்கு அறியப்பட்ட கவிதைக் கோள்களை கவர்ந்தது, அதில் ஒவ்வொன்றும் இன்னும் ஈர்க்கும் திறன் கொண்டது சிறிய செயற்கைக்கோள்கள்.

புஷ்கின் காலத்தின் கவிஞர்கள் - இது அனைத்து ரஷ்ய கவிதைகளின் ஒரு அற்புதமான அடித்தளமாகும். அவர்களது படைப்பாற்றலுடன், நீங்கள் கண்டிப்பாக அறிந்திருக்க வேண்டும், முடிந்தால், படிக்கவும். துரதிருஷ்டவசமாக, புஷ்கின் காலத்தால் வளர்க்கப்பட்ட கவிஞர்களின் இந்த விண்மீன் மிக பெரியது, மேலும் ஒவ்வொன்றையும் பற்றி பேசுவதற்கு வழி இல்லை. இவையெல்லாம் கவிதைகளின் போஹேமியன் உலகின் முக்கிய அலங்காரமாக மாறியது.